Praten over de toekomst is niet verwarrend.

Laatst zat ik in een hotelkamer en keek ik naar een lamp. Tenminste… ik dacht dat ik naar een lamp keek.

Laatst was ik bezig in de tuin toen ik iets groens over de grond zag kruipen. Het trok meteen mijn aandacht. Toen ik dichterbij kwam, zag ik dat het een rups was.

Laatst zat ik met mijn oudste zoon te praten en merkte ik opnieuw hoe ingewikkeld het soms kan zijn wanneer kinderen opgroeien tussen twee werelden. Twee ouders. Twee perspectieven. Twee verhalen.

Laatst kwam ik een oud filmpje van mezelf tegen. Ik was aan het dansen, lachen en zichtbaar aan het genieten van het moment. Als iemand dat filmpje vandaag zou zien, zou diegene waarschijnlijk denken: