Ouder worden en onvoorwaardelijke liefde
Soms betrap ik mezelf erop dat ik naar mijn moeder kijk. Niet om haar te beoordelen, maar omdat ik dan besef hoe snel de tijd gaat. Vaak voelt het alsof ik in een tijdloep zit, waarin alles langzaam gaat, maar in haar zie ik hoe snel alles verandert. Mijn moeder is niet meer dezelfde van twee jaar terug – ze is ouder geworden. En dat maakt haar soms onzeker. Dan zit haar kleding niet goed, of haar haar, of wil ze opeens nieuwe dingen uitproberen. Er is wel altijd iets om erover te klagen.
En toch zie ik hoe sterk ze is, omdat ze ondanks haar angst steeds opnieuw probeert. Ouder worden brengt nieuwe uitdagingen. Het raakt niet alleen je uiterlijk, maar ook je gezondheid. Mijn moeder heeft een hoge bloeddruk, is geopereerd aan staar, draagt een nieuwe bril en heeft een gehoorapparaat. Soms voelt het alsof ze opnieuw moet leren praten of lopen. Voor praktische dingen helpt mijn broer haar, voor administratieve zaken, de papieren, de digitale aanvragen – daar spring ik in. Want tegenwoordig is alles digitaal, en voor veel ouderen kan alles onbegrijpelijk en frustrerend zijn. Dat zie ik ook terug tijdens mijn vrijwilligerswerk. Ik vind het vaak zielig.
Soms verlies ik mijn geduld, maar daarna denk ik: straks ben ik ook zo. Ook ik zal ooit hulp nodig hebben. In haar ouder worden zie ik mijn eigen toekomst weerspiegeld. Het herinnert me eraan hoe kostbaar de tijd samen is.
Mijn moeder heeft mij laten zien wat onvoorwaardelijke liefde is. In de periode dat ik nog bij haar woonde, heb ik het haar niet makkelijk gemaakt. Ik was een rebel, vrijpostig, en vaak wist ze niet meer hoe ze met mij om moest gaan. Toch stond ze altijd aan mijn zijde. Soms uitte ze schuldgevoelens omdat ze in moeilijke tijden er niet helemaal voor me kon zijn, maar ik heb het haar nooit kwalijk genomen. Zij worstelde ook met haar eigen demonen. En nu leer ik om van haar te houden zoals zij van mij houdt.
Zij leert omgaan met ouder worden, en ik leer omgaan met het kind-zijn dat nooit helemaal weggaat. Dat maakt onze band dieper. Want ouder worden is niet alleen verlies – het kan ook nieuwe mogelijkheden geven om betekenis te vinden en verbonden te blijven. Mijn moeder zegt vaak dat ze iets wil doen, maar niet weet wát. Soms voelt ze zich eenzaam. Ik kan haar steunen, maar ik weet ook dat ze zelf stappen moet zetten. En ik zal er zijn om haar die ruimte en dat vertrouwen te geven.
Wat er ook gebeurt: mijn broer en ik zullen haar nooit laten vallen. Ze kan altijd op ons rekenen. Elk ouder verdient iemand die ze kunnen vertrouwen, of dat nu een familielid is, zorgpersoneel of een coach. "Mijn moeder leerde me dat liefde soms niet perfect is, maar altijd trouw kan zijn."