Intimiteit begint bij jezelf

Vandaag ga ik het hebben over intimiteit want intimeit begint altijd bij jezelf.

Vroeger verwarde ik intimiteit met seksualiteit, maar het is zoveel meer dan dat.

Ik denk zelfs dat ik al die tijd — bewust of onbewust — op zoek ben geweest naar spirituele intimiteit. Dat soort liefde, of het nu met iemand anders is of met mezelf.

Dat laatste is zelfliefde: Het doet me beseffen hoe belangrijk het is om naar binnen te kijken. Misschien herken ik nu pas mijn jeugdtrauma's en begrijp ik dat er geen hogere liefde is dan de liefde voor jezelf. Het geeft me de kracht en welwillendheid om te helen.

Voor mij betekent intimiteit dat ik mezelf ruimte geef. Dat ik niet alles hoef uit te leggen of te verdedigen. Dat ik mag voelen wat ik voel, ook als het niet netjes of duidelijk is. Het gaat voor mij niet om begrepen worden door de ander, maar om mezelf serieus nemen. Dat is waar intimiteit voor mij begint.

In zowel vriendschappen als relaties ben ik vaak gesloten geweest.

Bang om bepaalde dingen te delen, bang voor de wijzende vinger.

Maar dan is daar mijn beste vriendin, die ik al zesentwintig jaar ken.

We hebben dezelfde achtergrond en misschien voel ik me daarom zo met haar verbonden.

We kunnen praten over alles: onze problemen, onze zorgen, en zelfs de dingen waarvoor we ons schamen. Dat is vertrouwen. Dat is de soort verbintenis waarvoor intimiteit bedoeld is.

En toch… leer ik opnieuw wat het betekent om me open te stellen na gekwetst te zijn. Na de zoveelste teleurstellingen.

Hoe het voelt om mezelf beetje bij beetje te openen voor iemand.

De spanning, de angst, maar ook de zachte momenten waarin ik merk dat mijn lichaam en hart weer iets durven toelaten. Klinkt dat zweverig? Misschien.

Maar voor mij is het echt. Het voelt als een beweging onder mijn huid, alsof een deur die lang gesloten was, nu voorzichtig op een kier staat.

Ik merk dat ik kwetsbaar ben — niet op een naïeve manier, maar op een manier die laat zien dat iets in mij geraakt wordt.

Vooral wanneer ik voel dat het niet om mijn lichaam gaat, maar om míj.

Mijn energie, mijn wezen. Tegelijk voel ik angst. Want wat als het niet om mij gaat?

Wat als het gevoel een richting opgaat die niet de mijne is? Dat stukje in mij vraagt nog om aandacht. En ik laat het er zijn. Ook dat ís intimiteit.

Mijn vriendin en ik zijn tegenpolen.

Zij kan druk en mondiger zijn, terwijl ik rustiger ben en eerder passief-assertief. Wat ik zo mooi vind aan onze vriendschap, is dat we elkaar niet elke dag hoeven te spreken. Soms gaan er maanden voorbij zonder contact, en toch voelt het vertrouwd. Onze vriendschap is niet perfect, maar de jaren hebben ons geleerd dat het oké is om anders te zijn. Want wat is de waarde van een vriendschap als je je er niet veilig voelt? Bij haar kan ik mezelf zijn en mijn meest intieme gedachten delen.

Afgelopen maand waren we samen een dag weg. Tijdens een gesprek gaf ik toe dat ik — naast haar — geen andere mensen heb met wie ik écht kan praten. Ze keek me aan en zei: "Maar dat is toch erg?"

Zonder na te denken zei ik dat ik dat niet zo ervaar — dat ik dit soort momenten waardevoller vind dan constant en intensief contact met anderen.

Pas een paar dagen later besefte ik hoe belangrijk die uitspraak voor mij was.

Het liet me zien dat ik oké ben zoals ik ben, en dat mijn manier van omgaan met mensen niet minder waard is — alleen anders.

Intimiteit kan helend zijn, maar ook confronterend. Het legt je bloot zonder je uit te kleden. Het laat je zien waar je vertrouwen hebt, en waar je nog voorzichtig bent.

Ik leer dat intimiteit niet iets is dat je doet, maar iets dat je ervaart.

Dat ik grenzen mag hebben. Dat ik verlangens mag hebben.

Dat ik niet hoef te kiezen tussen kwetsbaarheid en kracht — beide horen bij mij.

En vooral: dat de manier waarop ik iemand binnenlaat, veel zegt over de manier waarop ik mezelf zie. Dat ik de opening ben, niet tot de ander, maar tot mijn eigen hart.

En misschien is dát wel de mooiste vorm van intimiteit: leren thuiskomen in jezelf, terwijl je de wereld langzaam toelaat om mee te kijken.

"Intimiteit begint niet wanneer iemand jou aanraakt, maar wanneer jij jezelf durft te voelen."