Grote dromen, Kleine dromen

Grote dromen, kleine dromen

Ik heb heel vaak gedroomd van een eigen bedrijf. Ik zag mezelf een bedrijf runnen en trots zijn op wat ik bereikt had. In mijn jonge jaren was dat één van mijn grootste dromen. Daarnaast droomde ik ook van een opvanghuis voor moeder en kind of alleen voor kwetsbare kinderen. Ik geloof dat iedereen een veilige plek verdient, dat we er voor elkaar kunnen zijn en voor elkaar kunnen zorgen, uit liefde.

Ik kon het allemaal voor me zien. En ik dacht: dán heb ik het gemaakt. Dan ben ik succesvol. Maar met de jaren vervaagden die wensen. Het idee van succes werd steeds meer: een goede baan hebben, een stabiele basis en doen wat ik echt leuk vind om te doen. O.a. reizen. En als alles mogelijk was zonder beperkingen dan zou ik ambassadeur zijn van een reisorganisatie.

Toch merk ik dat als mensen me vragen wat mijn doelen zijn, of wat ik in de toekomst wil bereiken, ik vaak een brok in mijn keel krijg. Want eigenlijk denk ik dan: ik heb geen grote ambities. Ik ben eindelijk op de goede weg en mag ik niet gewoon nu mijn pad bewandelen, zonder al te veel na te hoeven denken over waar ik over tien jaar sta?

Misschien betekent dat wel verhuizen naar Spanje. En naast mezelf, moet ik natuurlijk ook rekening houden met drie kinderen. Dus soms weet ik het gewoon niet. Begrijp me niet verkeerd: er is helemaal niets mis met groot dromen. Maar er is óók niets mis met het verlangen naar een eenvoudiger, bescheiden leven.

Het doet me denken aan de piramide van Maslow. Misschien ken je die wel. Stel je een piramide voor, opgebouwd uit lagen.

Onderaan staat de basis: eten, drinken, een dak boven je hoofd, slapen. Zonder dat fundament stort alles erboven in. Daarboven komt veiligheid: weten dat je beschermd bent, dat er stabiliteit is, een inkomen, een plek waar je je thuis voelt.

Dan volgt de laag van verbinding: liefde, vriendschappen, ergens bij horen.

Daarboven staat waardering: jezelf kunnen ontwikkelen, erkenning krijgen voor wie je bent en wat je doet.

En helemaal bovenaan: zelfontplooiing. Dat is waar de grote dromen vaak liggen – een eigen bedrijf, een groot project, de ambitie om alles uit jezelf te halen.

En toch… soms voelt het alsof de maatschappij ons vooral duwt richting die top van de piramide. Nog meer bereiken, nog meer presteren. Maar misschien ligt de echte rijkdom niet altijd daar. Misschien is het ook heel waardevol om te ontdekken dat de lagen eronder al genoeg zijn. Dat je tevreden bent met veiligheid, verbinding, gezondheid en de mensen om je heen.

Soms hoor ik mensen praten over de ene opleiding na de andere. En dan vraag ik me af: waarvoor zoveel? Maar wie ben ik om daarover te oordelen? Iedereen heeft zijn eigen pad, zijn eigen reden. Soms is het passie, soms uitstel. En niet iedereen is gemaakt om een bedrijf te runnen of grote verantwoordelijkheden te dragen.

Voor mij ligt de voldoening in iets anders. Persoonlijke groei, kleine uitjes, zelfzorg en welzijn. Als ik uiteindelijk in Spanje beland, de kinderen gelukkig en gezond zijn, en ik een fijne band heb met mijn broer en mijn moeder – dan is dat voor mij genoeg. Meer wil ik eigenlijk niet.

Wat zijn jouw dromen en waar sta je nu. Hoe zie jij de toekomst?